درباره وبلاگ


دوستان! چند سالی در کشور خودم به نام افغانستان آواره تر از دیار دگرانم، حال این معنی را بر خویش دارم می­ قبولانم که برای مردم ما هجرت، سفر دور درازی است که انتهای آن محکمه عدل الهی است. لذا هروقت دلم از نا مردمی ها و نامردی های اطرافیان و سران بی سر و حاکمان متعصب سود جویِ کشورم ... می گیرد سراغ «ریس قلم» رفته دل نوشته های که قطرات دریای دل گرفتگی های هجران همیشه خانه بدوشی هست را باشما در میان می گذارم . باری عزیزان؛
این جهان همچون درخت است‏ اى کرام *
ما بر او چون میوه‏ هاى نیم خام * سـخـتـگـیرى و تـعـصـب خـامى است *
تا جنینى کار خون آشامى است

مدیر وبلاگ : reza hassani
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


برای نمایش تصاویر گالری كلیك كنید


دریافت كد گالری عكس در وب


ریسِ قلم: فرهنگی، اجتماعی و سیاسی




شیوهای دل زندگیشبهای قدر را با دل زنده، زنده نگهداریم

اگر در این شب ها با دوستان در تماس شوید و بی پرسی کجایی؟ چه کار می کنی؟ می گویند: "شب قدر" است و  "احیاء داریم"؛ یعنی شب قدر است و بیداریم شب را زنده نگه میداریم!!.

اگر بی پرسید برای چه بیدارید؟ حتماً باز هم می شنوید که "شب قدر" است و شب زنده داری ثواب دارد!!.

1)    حال آن که شب زنده داری ثواب ندارد! دل زندگی ثواب دارد. بنا بر این باید دنبال آموری باشیم

که ثمره اش احیاء قلوب باشد؛ وگرنه شب بیداری "دل زندگی" به دنبال ندارد. لذا در شب و روزهای قدر، به دنبال احیاء قلوب باشیم.

2)    همانگونه که شب بیست و یکم ماه مبارک رمضان قدر است، روز آن هم قدر است. روزش، روزی

است که با قدر و قیمت ترین ولی خدا در روی زمین، از زمنیان روی برگردانده با زمزمه یِ "فزت بربّ الکعبه" طن به آغوش خاک سپرده و روی به افلاک نموده است. پس روز یک چنین شبی نزد خداوند با قدر و قیمت تر خواهد بود. لذا دنبال اعمال باشیم که ثمره آن احیاء قلوب باشد. چنان که در روایات آمده حضرت لقمان به پسرش وصیت می نمود پسرم برای زنده نگهداشتن دل کار کن که خداوند قبلت حیات بخشد؛ آری پسرکم:

فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یُحْیِی الْقُلُوبَ بِنُورِ الْحِكْمَةِ كَمَا یُحْیِی الْأَرْضَ بِوَابِلِ السَّمَاء.

خداى عز و جل دلها را به پرتو حكمت زنده مى‏كند، همچنان كه زمین را با باران آسمان‏.

امام صادق (ع) هم می فرماید: «یَا فُضَیْلُ إِنَّ حَدِیثَنَا یُحْیِی الْقُلُوب‏» ای فضیل! احادیث و سخنان ما دلها را زنده می کند. این هم یکی از سخنان حیات بخش مولی الموحدین امر المؤمنین (ع):

قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع الدُّعَاءُ مَفَاتِیحُ النَّجَاحِ وَ مَقَالِیدُ الْفَلَاحِ وَ خَیْرُ الدُّعَاءِ مَا صَدَرَ عَنْ صَدْرٍ نَقِیٍّ وَ قَلْبٍ تَقِیٍّ وَ فِی الْمُنَاجَاةِ سَبَبُ النَّجَاةِ وَ بِالْإِخْلَاصِ یَكُونُ الْخَلَاصُ فَإِذَا اشْتَدَّ الْفَزَعُ فَإِلَى اللَّهِ الْمَفْزَع‏.

امیر المؤمنین علیه السلام فرموده: دعاء كلیدهاى نجات و گنجینه‏هاى‏ رستگاریست، و بهترین دعاء آن دعائیست كه از سینه پاك و دلى پرهیزكار برآید، و وسیله نجات در مناجات است، و خلاصى با اخلاص آید، و چون فزع و بى‏تابى سخت شود مفزع و پناه‏گاه خدا است.

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ لِی یَا مُیَسِّرُ ادْعُ وَ لَا تَقُلْ إِنَّ الْأَمْرَ قَدْ فُرِغَ مِنْهُ إِنَّ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مَنْزِلَةً لَا تُنَالُ إِلَّا بِمَسْأَلَةٍ وَ لَوْ أَنَّ عَبْداً سَدَّ فَاهُ وَ لَمْ یَسْأَلْ‏ لَمْ یُعْطَ شَیْئاً فَسَلْ تُعْطَ یَا مُیَسِّرُ إِنَّهُ لَیْسَ مِنْ بَابٍ یُقْرَعُ إِلَّا یُوشِكُ أَنْ یُفْتَحَ لِصَاحِبِه‏.  (الكافی، ج‏2، ص: 467)

میسر بن عبد العزیز گوید: حضرت صادق علیه السلام به من فرمود: اى میَسِّر! دعا كن و مگو كه "كار از کار گذشته است" و آنچه مقدر شده همان شود (و دعا اثرى ندارد)، همانا نزد خداى عز و جل منزلت و مقام هاى است كه بدان نتوان رسید جز به مسألت و دعا، و اگر بنده‏اى دهان خود ببندد و درخواست نكند چیزى باو داده نشود، پس درخواست كن تا به تو داده شود، اى میسر هیچ درى نیست كه كوبیده شود جز اینكه امید آن رود كه بروى كوبنده باز شود.

شرح‏: علامه مجلسى (ره) در شرح این حدیث شریف می نویسد، اینكه امام صادق (ع) فرمود: «و مگو كه كار گذشته است» این نهى امام علیه السّلام از این گفتار دو وجه دارد: یكى آنكه این گفتار باطل است زیرا این گفتار یهود و برخى از حكماء است بلكه باید ایمان به بداء داشت و باینكه خداوند سبحان هر روز در كارى است، و هر چه خواهد محو كند و هر بخواهد ثبت كند. قضا و قدر، مانع دعا نیستند چون تغییر در لوح، محو و اثبات در آن ممكن است، گذشته از اینكه خود دعاء نیز از اسباب قضا و قدر محسوب می شود. امر به دعاء نیز از همان جهت است.

اینكه كه علم خداوند به هر چه تعلق گرفته همان شود درست است، ولى امر مانع از دعا نیست. از این روی امام علیه السلام او را از گفتار فوق نهى فرموده است یعنى نهى از اینست كه این كلام را (كه در جاى خود صحیح است) مانع از دعاء قرار ندهى كه سبب اعتقاد بر بى‏فائده بودن دعاى تو شود، و حاصل جوابى كه حضرت از آن فرموده است بدو وجه برگردد:

اول اینكه: دعا به خودى خود مطلوب است. چون عبادت بزرگیست که انسان را به مقام بلندى نزد خداى تعالى می­رساند كه جز به وسیله دعا و زارى رسیدن بدان مقام ممكن نیست.

دوم اینكه مقدرات گاهى كم و زیاد مى‏شود و بسا باشد كه به واسطه شرطى از میان برود مثلا در تقدیر خداوند عمر كسى سى سال گذاشته شده است، به شرط اینكه صله رحم نكند و اگر صله رحم به جای آورد، شصت سال مقدر شده، و روزیش در فلان روز به یك درهم مقدر شده، اگر دعا نكند و بیشتر درخواست نكند، و اگر دعا و درخواست كرد، دو درهم مقدر شده و هم چنین سایر چیزها، و حاصل اینكه براى وجود تمام كاینات و عدم آنها شرائط و اسبابى است و خداى سبحان نخواسته است كارها را بدون اسباب انجام دهد، و از جمله اسباب براى برخى از چیزها دعا است كه اگر ترک دعا كند آن چیز بدو داده نشود؟

اما علم خداوند! تابع معلوم است و علت پیدایش چیزى نگردد، و قضا و قدر حتمى و لازم نیستند و گر نه ثواب و عقاب و امر و نهى باطل کار لغو محسوب خواهد شد ... .





نوع مطلب : اخلاقی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 31 مرداد 1390 :: نویسنده : reza hassani
نظرات ()


( کل صفحات : 5 )    ...   2   3   4   5   
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات