درباره وبلاگ


دوستان! چند سالی در کشور خودم به نام افغانستان آواره تر از دیار دگرانم، حال این معنی را بر خویش دارم می­ قبولانم که برای مردم ما هجرت، سفر دور درازی است که انتهای آن محکمه عدل الهی است. لذا هروقت دلم از نا مردمی ها و نامردی های اطرافیان و سران بی سر و حاکمان متعصب سود جویِ کشورم ... می گیرد سراغ «ریس قلم» رفته دل نوشته های که قطرات دریای دل گرفتگی های هجران همیشه خانه بدوشی هست را باشما در میان می گذارم . باری عزیزان؛
این جهان همچون درخت است‏ اى کرام *
ما بر او چون میوه‏ هاى نیم خام * سـخـتـگـیرى و تـعـصـب خـامى است *
تا جنینى کار خون آشامى است

مدیر وبلاگ : reza hassani
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


برای نمایش تصاویر گالری كلیك كنید


دریافت كد گالری عكس در وب


ریسِ قلم: فرهنگی، اجتماعی و سیاسی




#تعیین_عنوان_با_شما
... نمیدانم از کجا شروع کنم و چه عنوان بی دهم. چند سال پیش با چند تن از طلاب و روحانیون جاغوری در منزل یکی از دوستان همان مرز و بوم، مهمان بودیم. در ضمن گفت و گوهای «الکلام یجر الکلام»ی سیاسی-اجتماعی، یکی از روحانیون جاغوری نکته ای افتخار آمیزی را اظهار نمود که « دگه مردم ما پیشرفت کده الحمد لله، اهل مدرسه و دانشگاه شده، دگه از خودمان چوپان گیر نَه میه، «اَوغو» چوپان ماست».

من هم عرض کردم: بله «اَغو» چوپان ماست. دیدم کسی خوب متوجه نشد! برای توضیح بیشتر اضافه کردم: بلی! ما نمیدانم، نادانسته «اَوغان» را چوپان خود قرار داده ایم.

یک طلبه ای جوانی که روبروی من نشسته بود، گفت: منظورت از این استعاره چیست؟


ادامه مطلب


نوع مطلب : سیاسی، 
برچسب ها : تقیه در طالبان، توسعه ای تقیه، کتمان کاری های طالبان،
لینک های مرتبط :


سه شنبه 28 اسفند 1397 :: نویسنده : reza hassani
نظرات ()


 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات